Trabzon’un Ortahisar ilçesi Ortahisar mahallesinde Gazipaşa İlkokulu’nda okudum.
23 Nisan ve 29 Ekim bayramları bizlere bir başka heyecan veriyordu.
Öğretmenim Gönül Konak’ın tavsiyeleri ile mehteran takımı öğretmeni Harnusa Bayram beni 3 sınıfta takımına alıp manga başı yapmıştı.
Bando başı ise Faruk Gerçek’ti.
Günlerce süren hazırlıkların ardından Atatürk Alanında devlet protokolünün önünden geçişimizin heyecanını ta o günlerde yüreğimizde duyuyorduk.
5. sınıfı geçtiğimde bugünkü Ortahisar Kaymakamlığı’nın arka kısmında bulunan Kanuni İlkokulu yeni açılmıştı.
Bu okuldan benden sonra Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, Trabzon eski milletvekili Adnan Günnar ve bir çok ünlü mezun olmuştur.
Burası evime yakın olduğu için Vakıflar Bölge Müdür Yardımcısı Besim Sami Emiroğlu naklimi oraya almıştı.
Ünlü artist Alein Delon’a çok benzeyen okul müdürü Ali İpek beni Kanuni Sultan Süleyman’ın yaveri olarak 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı için seçmişti.
Uzun bir hazırlığın ardından Avni Aker Stadyumu’ndaki törenlere katıldık.
Okulumuz yeni açıldığı için Avni Aker Stadyumunda protokolün önünden en son geçen ilkokul olmuştuk ve il birinciliğini kazanmıştık.
Aynı senenin 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nda bugünkü Kanuni Anadolu Lisesi deniz tarafındaki kapısının önüne konuşlanan protokolün tribününün önünden siyah önlük beyaz yakalığımla okulumun flamasını ben geçirmiştim.
Bunlar apayrı heyecanlardı.
Yazarken damarlarımda işte o heyecanı hissediyorum halen.
Son 25 yılda biz o bayramları unuttuk.
Neden ve niçin kaldırıldı onu çok iyi biliyoruz da şimdi biz torunlarımıza o bayramları anlatıyoruz.
Heyecanını anlatırken yeniden heyecanlanıyoruz.
O bayramların kime ne zararı oldu çok iyi biliyoruz da torunlarımıza işte bunu anlatamıyoruz.
Biz yine de verin bizim bayramımızı diyoruz.
Sesimiz çıktıkça avaz, avaz bağırıyoruz?