24 Nisan daha önemliymiş!..
1915'te Ermenilerin zorunlu göçe tabi tutulmalarının kelimelerle bir karikatürünü çizelim.
***
Türk milleti koca bir uçurumun altında sersefil, içine düştüğü durumdan kurtulmanın çarelerini düşünürken, uçurumun başından koca bir kaya onlara bakmaktadır. Türklerin böyle çaresiz oluşlarını fırsat bilen hainler, avaneleriyle birlikte bu koca kayanın arkasında manivelalarını hazırlayıp kayayı bu kadim milletin başından aşağıya ölüm kusturmak için itelemeye başlamışlardır bile. Manzaranın vahametini anlayan vatan evlatları buna engel olmak için; bu sinsi çalıştayın bütün paydaşlarının, bu büyük millete zarar vermemeleri ülküsüyle o madrabazları söküp atarak uzaklaştırmak istemiştir. Bunun adı tehcir yani göçtür..
Şimdi özür dileyecek kimdir? sorusuna cevabı, bu manzaradan sonra siz verin!
***
Ayrıca 1 milyon insanı daha dün Karabağ'da soykırıma tabi tutan insanlar, işgal ettikleri topraklardan halen çıkmamışken ve onlardan yakın yüzyılın soykırımına dönük hiçbir özür emaresi zuhur etmemişken bizdeki bu açılma hastalığını anlamakta güçlük çekiyorum.
Yazısını okumadan ne diyeceği belli olanları bir kenara bırakıp, kalemine itimat ettiğimiz bizil insanlar, bu meseleyi tafsilatıyla ivedilikle anlatsa da yanlış yakıştırmalara mahal verecek düşüncelerden bizler de azat olabilsek.
***
Size bir olayı hatırlatayım: Bir Türk onbaşısı 14 Ağustos 1996 tarihinde bir Kıbrıs Rum’unu(Solomon) bayrağımızı gönderden indirirken mıhlamıştı. Rumlar sözümona ölen bu kahramanları için bir heykel yaptırır. Heykelin adı 'uçan kartal heykeli'dir. Bu heykelin açılışına Türkiye'den bazı sanatçı ve sözde hümanist kılıklı insanlar katılır. Çok şükür içlerinde Trabzonlu yoktur. Orada şu şarkıyı söylerler. Hem de Türkçe; "yiğidim aslanım burda yatıyor" türküsünü terennüm ederler.
İki olayı birleştirirsek çıkan sonuç şu olur: Bayrağına, canına, malına, ırzına tecavüze yeltenenler için üzülen bir ülke gerçeği ve uçan kartala yakılan yiğitlik şarkısı..
Manzara-yı umumiye bu beyler..
Dahasını idraklerinize tevdi ediyorum.