DOZER CEMİL VE VEFA..!

11’nci ölüm yıl dönümüydü geçtiğimiz hafta. Ruhu şad, mekânı cennet olsun büyük kaptanın…
“Öldü” denildiğine bakmayın, o, Trabzonsporluların kalbinde ömür boyu yaşayacak ve de yaşatılacaktır.
Trabzonspor’un deplasmanlara gidebilmesi için eşinin altınlarını bozan efsanenin mezarının kendine yakışır şekilde yapılmaması başkalarının değil bizlerin ayıbıdır!
***
Memur ve işçinin maaş aldığı gün vermişti son nefesini…
Ayın 15’i olmasına rağmen cebinde eski parayla 5 milyon vardı…
Allah bilir; ne çok derdi vardı…
Amma velâkin neler çektiğini bilen bazı kullar da vardı!
Eski şanı-şöhreti-havası olsaydı, hiç değil sokakta tek başına yürümez, Bordo-Mavi renkler için atan yorgun kalbi durduğunda yanında birileri bulunurdu..!
***
Ey gidi Dozer Cemil.
Oysa sen“ Ben Trabzonspor’un kaptanıyım, başka takımda oynayıp bir başkasının arkasından sahaya çıkmam” deyip, herkese rest çekensin!
Başka takımlar Trabzonspor’dan kazandığının kat be kat fazlasını verirken, teklif edilen paranın yazısına-turasına, kısaca İstanbul takımlarının tarafına bakmayıp “ işinize bakın” diyen sendin!
Kutsal forma altında sığmadığın Avni Aker’in kapısına, ihtiyar halinle, yorgun ayaklarınla, tekleyen kabinle her gidişinde, tanımayanların “ sen kimsin?” sorularıyla karşılaşan biri olarak, Trabzonspor’a olan aşkından ve adamlığından kimselere sitem ve şikâyette bulanmayan yine sendin.
Çünkü sen hep kendinden veren, feda edendin!
***
Seni dinlemek, seninle muhabbet etmek, “vefa”nın tanımını senin ağzından duymak nasip olmasa da neyin ne olduğunu az-buz tahmin edebiliyorum.
Aylar evvel takım arkadaşlarından Ali Yavuz’u, geçtiğimiz günlerde de Necati Özçağlayan’ı bayağı bi dinledim.
Ali ağabeyin ağzından seni tanımak beni çok ama çok mutlu etti. Anlatırken gözleri doldu. Dokunsam patlamış baraj misali boşalacaktı.
Yer gelmişken, Necati hoca bugün Trabzonspor futbol okullarıyla uğraşıyor. Anlayacağın durumu idare ediyor.
***
Birkaç ay evvel aramızdan ayrılıp yanına gelen rahmetli Kadir Özcan da aynı dertten muzdarip olduğuna adım gibi eminim; kadir-kıymet bilmemek.
Kadir hoca sana, Ali Yavuz ağabeye ve diğerlerine nazaran şanlıydı; en azından çalıştıracak takım buluyordu. Gerçi zamanında o da çok badireler atlatmış.
Konu açılmışken, Kadir hoca, başta Ali Yavuz olmak üzere birçok kişiyle temasa geçmiş, yardım elini uzatmış. Şahsen ben o kadar bilmiyordum. Ne yalan söyleyeyim, bunları duyunca Kadir Özcan gözümde büyüdükçe büyüdü.
***
Ölüm bu; kimseye minnet etmiyor herkesi aynı iştahla yiyip yutuyor.
Dünya han, bizler yolcuyuz… Trabzonspor ise dünya var olduğu müddet yaşayacak…
Trabzonspor’u büyük yapanlar, dünyaya tanıtanlar ve milyonlara sevdirenler için biz ne yapıyoruz?
***
Yaşarken değer vermediğimiz, kadrini-kıymetini bilmediklerimiz aramızdan ayrılınca, onları koyacak yer bulamamamız ne kadar acı!
Nefes alıp-verirken yüzüne bakmadıklarımız, halini-hatırı sormadıklarımız son nefesini verdikten sonra, aradan yıllar da geçmiş olsa timsah gözyaşı dökmemiz ne kadar inandırıcı?