GENÇLİK İÇİN EYVAH!

Siyasi hayatın bir bireyi değillermiş gibi davranıyorlar. Memleket meselelerine ilgi duymadıkları gibi çoğu konudan da habersizler.
Bu umarsızlık niye?
Bu dağınık duruşun nedenleri neler?
Şöyle bir irdeleyelim:
Gençlik öyle savrulmuş ki toplayabilene aşk olsun!
Konuştuğumuz gençliğin ne maziye ne de atiye dönük kaygıları var.
Onlar günün memesine yapışmış anlık hazların dünyasında umursamaz yaşamaktan memnun.
Ne siyaset, ne idéal, ne gelecek..
Varsa yoksa günlük hareket.
Klavyeye esir parmaklar..
Ekrana bağlı kan çanağı gözler..
Cep telefonuna yaren beyinler..
Zekaları hiç geri değil..
İlgileri mükemmel,
Ama popüler şeylere..
Şu sanatçının çılgınlıkları, şu raksçının makasları..
Hedonist öyküler..
Bütün hayat bu..
Öğretmen isterse kendini yırtsın..
Bir şeyler vermek için parçalansın..
Yeni yeni kaynakları karıştırarak gelsin...
Bilimlik hiçbir şey..
Tarihi hiç bir ayrıntı..
Arı vızıltısı onlar için..
Din büyükleriymiş..
Peygambermiş, sahabiymiş, veliymiş, erenmiş..
Milli karakterler..
Atatürkmüş, Fatihmiş, Bilge Kağanmış..
Onlar mişli geçmiş zaman..
Karın doyurmuyor, zevk ikram etmiyor..
Onların her cümlesi öyle ağır ki beyin zonklatır..
Neme lazım diyorlar..
Değer mi bu dünya için bu kadar paralanmaya..
Bilgi için yaralanmaya..
Ver çoşkuyu dibine kadar bir müzik..
Enflasyon, işsizlik..
O işler karışık..
Başbakan şunu demiş, muhalefet bunu demiş..
Onları duymuyorum ben..
Müzik çok yüksek..
Ama hepsi bilgisayar kullanıyor..
Zaire'den Kahire'ye hızlı bir iletişim..
Anında görüntü..
Sen ne diyorsun bunak Embele'den şarkı dinliyorum.
Tembele Embele'den şarkı yaraşır, haklısın..
Ne diyelim dostlar..
Kaygılıyım..
Çok içi boş harcanıyor zekalar..
Yarının içi dolu hayatını nasıl kuracaklar..
Vallahi bir şeyler yapıp akmalıyız gönüllerine..
Değersiz gördüklerini kıymetli kılmalıyız onlar için..
Yoksa iyi bir gelecek onlara gelmeyecek..