Hüseyin Karaçengel ağabey bizde boşluk bırakarak gitti. Onu kaybetmenin verdiği üzüntünün zaten tarifi kabil değil.
Çok cömertti ve aynı minvalde mertti.
Her gün oturduğu köşesinde onu görememek, ona dokunamamak, birlikte yudumladığımız çayı bir başımıza içememek etkisi yitmeyen bir koca hasret bizim için.
Çok güzel bir arkadaştı. İnce ruhluydu.. O ince ruhu, öğretmenliğinin yanında şairlik de yüklemişti kendisine.
Meselelere genelde Türk milleti menfaatleri çerçevesinden nazar kılardı. İmanı gibi milliyeti de sağlamdı. Çok özgün tanımları vardı.. “Ezmek için değil yaşatmak için var” derdi devleti tanımlarken.
Peşinden “Yaşatmak istediklerimiz ruhunu Hrıstiyan-Masonik unsurlara ikram etmişse onlara da yapacak bir şey yok. Tercihleri kendi kaderleri” diyerek memleketteki hayrı ve şerri özetlerdi.
Erken yürüdü Hakk'a..
“İyi insanlar uzun yaşamaz” derler ya hakikatmiş.
Ona hastalığı boyunca herkesten çok vefalı davranan arkadaşlarından Ali Hocaoğlu'nu takdir etmemek elde mi?
Diğer arkadaşları da büyük yeis yaşadı ama hani ‘en’ diye bir derecelendirme var ya orada Hocaoğlu gibisi yok.
Ben bir yıldır kendisiyle yakın arkadaş oldum. Kader böylesine güzel bir insanla geç tevafuk kıldı bizi. Ama arkadaşlık mesafesinin boyu kısa olsa da birbirimize olan hislerin boyu hiç de öyle değildi.
Az üzgün görse beni bir şey mi var diye sorar; kendi problemlerinden çok karşısındakinin problemleriyle ilgilenirdi.
Mütevaziydi. Kanaatkardı; asla üstüne kibirin k'si konmamıştı.
Hüseyin Karaçengel çok candı.
Bir beyin kanaması ile uyudu, birkaç gün içinde de Huzur-i İlahi'ye koştu.
Her gün yazılarımı okur, iyi bir eleştirmenlikle şu meseleri de yaz diyerek toplumun eksik yanlarının tamamlanması için telkinlerde bulunurdu.
Bir kez bile insanı incitmek istemezdi.
Kendi incinir ama kalp kırmayı asla aklına getirmezdi. Eski bir duvar yazısı olan “Bu çeşme nasıl çeşme/ Su içecek tası yok/ Kırma insan kalbini/ Yapacak ustası yok” şiarını hayatının prensibi olarak mayalamıştı.
Eşi, çocukları çok üzüldüler. Ani gidişi kimi örselemedi ki onları tarümar etmesin.
Mekanın cennet olsun Karaçengel ağabey..