Trabzonspor sahasında düşme hattının en dibine demir atmış Fatih Karagümrük’ü ağırladı. Kâğıt üzerinde “rahat geçilir” denilen maçlardan biri… Ama futbolun cilvesi işte, en büyük kazalar da tam bu virajlarda olur.
Maçın başı tam anlamıyla el freni çekilmiş bir Trabzonspor görüntüsüydü. Tempo düşük, iştah zayıf, adımlar ağır… Bordo-mavililer yürüyerek oynayınca Karagümrük de doğal olarak kendi yarı alanında bekleyip oyunu forse etmeye gerek duymadı. “Nasıl olsa düşüyoruz” rahatlığıyla değil, “nasıl olsa kaybedecek bir şeyimiz yok” cesaretiyle oynadılar.
Trabzonspor golü buldu ama sevinç uzun sürmedi. Savunmada yapılan bireysel hata pahalıya patladı. Özellikle Savic’in hamlesi sonrası gelen eşitlik golü, maçın psikolojisini bir anda dengeledi. İlk yarı bittiğinde skor tabelası beraberliği gösteriyordu ama asıl denge sahadaydı: İstek dengesi, direnç dengesi, inanç dengesi…
İkinci yarı ise başka bir hikâye yazıldı. Oleksandr Zubkov ve Okay Yokuşlu hamleleriyle birlikte oyunun rengi değişti. Tempo yükseldi, temas arttı, ikili mücadelelerde direnç yukarı çıktı. Trabzonspor oyunu rakip sahaya yıktı. Baskı arttıkça Karagümrük’ün gardı düştü.
Üst üste gelen gollerle maç koparken aslında kopan sadece skor değildi; psikolojik eşikti.
Bu tür maçlar ligin en tehlikeli sınavlarıdır. Büyük hedefi olan takım için düşme hattındaki rakip, çoğu zaman zirve adayından daha risklidir. Çünkü motivasyon tek taraflı değildir. Karşınızda “rahat” görünen ama vitrine çıkmak isteyen, büyük takıma karşı kendini göstermek isteyen bir oyuncu grubu vardır. Trabzonspor’a karşı oynayan her futbolcu, ister istemez performans çıtasını birkaç kademe yukarı taşır. Bu dün de böyleydi, bugün de böyle.
Trabzonspor bu maçı sadece taktikle değil, ikinci yarıdaki zihinsel kırılmayla kazandı. Beraberlik psikolojisine teslim olmadan, “nasıl olsa atarız” rehavetine kapılmadan, gazı artırarak kazandı.
Önümüzdeki haftalar da farklı olmayacak. Bu ligde kolay maç yok. İsimler, puan durumları, hedefler aldatıcı olabilir. Oynamadan hiçbir maç kazanılmıyor. Yürüyerek hiç kazanılmıyor.
Ama bu kez…
Viraj sertti. Zemin kaygandı.
Trabzonspor frene değil gaza bastı.
Kazaya kalmadan karşıya geçtik.