İktidar değişikliğinden ödü kopanlar var. Bu konuda kaygı taşıyanlardan biri de benim çok değer verdiğim değerli Hasan ağabeyimdir. Sadece o değil başkaları da var. Yani Başbakan Binali Yıldırım'dan ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dan fersah fersah daha büyük endişe duyanlara rastlıyorum. Biri "ben iktidar olmak istiyorum" demeye kalksa sanki ayıp bir şey demiş gibi nevri dönüp ağız bozan insanları gördükçe şaşıp kalıyorum.
Demokrasi ile idare edilen ülkelerde yasal zeminde partileşmiş her organizasyonun iktidar olmak gibi doğal bir arzu taşıması neden böylesine korku veriyor birilerine?
Örneğin Kemal Kılıçdaroğlu "Ben memleketi idare etmeye adayım" dediğinde "Sen bunu nasıl dersin" cinsinden yaklaşımlar halkın iradesine karşı bir güvensizlik değil de nedir?
Seçimle gelenin seçimle gitmesi gibi gayet demokratik bir talep neden ruhu cinli davranışlar ortaya çıkarıyor?
Şimdi de Meral Akşener yeni parti kurarak sahne almak istiyor. İyi ya memelekette demokrasi işleyecek demektir bu. Nüfus cüzdanında TC yazan her kişinin hakkı olan şeye bir şey demek FETÖ ile iltisaklı olduğu kendi arkadaşlarınca söylenen Bülent Arınç'ın "şeyini şey etmek" diye yarattığı bir terminolojiye teslim olmak değil de nedir?
Herkes akıllı olacak. Hele iktidar, yeni arayışlara giren insanları toptancı yaklaşımla "çamur görmek" gibi bir yanlışa evrilmeyecek.
Zaten iktidardan halk memnunsa "devam etsin" der. Belki "demez" diye endişelenmek saklanan bazı kabahatların varlığına delalet eder.
Gerçekten birçok güzel hizmete imza atmış insanların "metal yorgunluğu" korkusu yaşaması bana evham geliyor. Evhama düşen herkese "Nas ve Felak" surelerini öneririz.
Kader birilerine iktidar yazmışsa bunu korkuyla ve evhamla kimse engelleyemez. Yazmamışsa zaten bir sorun da yok demektir.
Meral hanıma katılan Koray Aydın'ın genel başkanlık yarışında öne geçmek için önceden yaptığı dolaylı bir değerlendirmesini sakız yaparak "Vay şöyle demişti de şimdi böyle diyor" gibi bir ipe sarılanlar var. Bu siyasi bir avantaj olsa iktidar shaipleri şimdi düşman ilan ettikleri için "neler dememiştiler ki" derler adama. Yüzlerce örnek sıralarlar. Bu avantaj sağlayan bir yöntem değildir.
Oysaki siyasette özgüven en büyük avantajdır. Kişileri karalayarak değil yaptıklarınızı anlatarak ve yapacaklarınzı politik gerçeklik yaparak yürümek gerekir.
Diğer haller basitliktir.