TEŞEKKÜRLER TRABZONSPOR!
Teşekkürler arkadaşlar…
Sizin de benim gibi tüm oyunculara bir teşekkür borcunuz vardır, Fatih Hocam…
Ne demiştiniz?
“Arkadaşlar…
İnanın…
Savaşın…
Ve kazanın…”
İnandılar, savaştılar…
Ellerinden geleni yaptılar ve kazandılar.
Soyunma odasında ne demiştiniz?
“Bakın arkadaşlar… Bunun adı futbol.
Öyle bir şeydir ki; bazen cehennemi cennete, cenneti de cehenneme çevirir.
Bazen bir oyun, bazen de bir savaştır…”
İşte o sözler, sahaya yansıdı.
Her oyuncu, beyninden bir parçayı ortaya koydu; aynı davada birleşti.
Lideri yenmek için ellerinden geleni yaptı.
Sonuç mu?
Şekil A’da görüldüğü gibi…
Galibiyet.
Bu galibiyetin huzurunu biz spor severlere yaşattılar.
Ceketimin önünü ilikler, iki adım geri çekilir ve her birinin önünde saygıyla eğilirim.
Maç başlar başlamaz Onuachu’nun muhteşem kafa golüyle öne geçtik.
Kıl payı ofsaytla verilmeyen golümüze rağmen oyundan kopmadık.
Hiçbir bölümde Galatasaray’dan aşağı oynamadık.
Son on beş dakikada baskı yedik, evet…
Ama direndik…
Ve kazanmasını bildik.
Trabzonspor…
Her zaman söylerim ve yazarım…
Trabzon’u yeşerten, yaşatan bir değerdir.
Ve bu değer, tüm Trabzonluların en önemli misyonudur.
Şöyle bir bakıldığında…
Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş’ın yaptığı transferlerin çok daha altında bir kadroyla buraya gelen Trabzonspor’u eleştirmek kimsenin lüksü değildir.
Aksine, herkesin teşekkür borcu vardır.
Galatasaray eksikleriyle sahadaydı belki…
Ama Trabzonspor da; Muçi, Ouali ve en önemlisi Batagov’dan yoksundu.
Bu akşamki galibiyetin maliyeti hesaplanamaz.
Bu sadece Trabzon’un değil…
Sadece Türkiye’nin değil…
Dünyanın dört bir yanındaki Trabzonsporluların sevincidir.
Hatta daha da ötesi…
Anadolu’nun mazlum şehir takımlarının gönül bağıdır bu galibiyet.
Çünkü Trabzonspor, gönüllerin takımıdır.
Biz burada mutluysak…
Ülkenin dört bir yanında bu mutluluk kat kat fazladır.
Demek ki…
Kim davasına inanıyorsa, o kazanıyor.
Bu yüzden…
Tekrar söylüyorum:
Teşekkürler Fatih Hocam…
Teşekkürler futbolcu kardeşlerim…
Teşekkürler yönetim kurulu…
İyi ki varsın Trabzonspor!