TRABZONSPOR GİBİ OLMAK!

Gerçek Türk futbol severi  Trabzonspor’u   iftiharla sunar!.. Hani Başbakan Erdoğan’ın  açıkladığı Demokrasi Paketi var ya eğer Türk futbolunda bir futbol demokrasi paketi açıklanacak olursa onun adı ‘Trabzonspor gibi olmak’ olmalıdır,
Bir düşünün; Gerçek  anlamda futbol şehri; Kurulduğu 1967 yılından bu yana her yönü ile hep örnek olmuş.
Arkasında en küçük şaibe olmamış , hep  başı dik  ve yüz ak olmuş, Türk futboluna nice yıldızlar kazandırmış.

Türk  milli  takımımın yıllarca yükünü çekmiş, Dünya üçüncüsü yapan Teknik Direktörler  vermiş,
İstanbul kulüplerinin uzun yıllar süren şampiyonluk saltanatlarına Anadolu’nun bağrından çıkan  mütevazi bir şehir olarak son vererek  defalarca ihtilal yaratmış.

Avrupa kupalarında  her zaman Türk futbolunu  yüz akı ile  gururla temsil ederken nice büyük zaferlere imza atmış,
Tarih gerçekleri yazar misali varlığı ile tarih yazmış!..

 İstanbul kulüplerinin inanılmaz gelirlerine ve bütçelerine  rağmen mütevazi gelirleri ile her sezon zirve mücadelesi içinde olmayı gerçekleştirmiş, dimdik ayakta kalmayı başarmış; taraftarı ile nerede olursa olsun ‘Bize her yer Trabzon’ diye  damgasını  vurmuş, elindeki şampiyonluğu resmen çalınmasına rağmen taraftarı ve şehri ile en küçük taşkınlığa meydan vermeden hak ve hukuk yolundan sapmayarak büyük bir sabırla adaletin yerini bulmasını beklemiş, Türk futbolunun gerçek beyefendisi olmuş.

Türkiye Cumhuriyeti’ni kendi içimizde çeşitli tezgahlarla, çeşitli oyunlarla  millet olarak   yiyip bitiremediğimiz gibi onu da uzun yıllardır kendi içinde yiyip  bitirmeye çalışanlara rağmen dimdik ayakta kalmış  bir  futbol  takımı bu!

Başı dik, onurlu bir gurur abidesi gibi!.. Her Trabzonlunun yaşam biçimi bu! ‘Bu şehirde  herkes teknik adam, herkes futbolcu’ dedirten büyük bir olgu bu! Türk futbolunda  mazlumların  gür sesi bu!..

O nedenle;
Yazımızın başında belirttiğim gibi  eğer bu ülkede bir futbol paketi açılacak olursa bu paketin adının ‘Trabzonspor gibi olmak’ konmalıdır..

Ezilmeye, hor görülmeye, elindeki şampiyonluklar çalınmak istenmesine, hakkı ve hukuku gasp edilmeye çalışılsa da en küçük  gayrı meşru olayı olmadan  Türk futboluna kendini adayan bir kulüp bu..

Herkesin  ayağa kalkıp alkışlamasının  boynunun borcu olduğu büyük bir duygu Trabzonspor..
Dün bu yazıyı kaleme alırken Lazio maçının skoru 3-1’di.. Ama maç sonucu büyük bir şok ile  3-3 de olsa  bu yazıdan geri adım atmak asla olmaz!..

Yakışmaz da.. Çünkü tarih gerçekleri yazar!. Yazdığım gerçekler de  asla silinmez.. Maç ile ilgili tahlilde kısa analiz  şu olur:
Trabzonspor her yönü ile muhteşem bir ilk yarı  oynadı. İkinci yarıda   3-1’den 4-1  yapacağı maçı  son bölümlerde  sahasına kapanıp  inanılmaz hatalar yapınca maç da 3-3 oldu.

Bence nedenlerini sanırım  iki takımın doğru ve yanlış  oyuncu değişiklerinde aramak gerekecek.. Maçtan sonra Mustafa Hoca’nın “Lazio’nun oyuncu değişikleri maçı etkiledi” dese de kendisinin yaptığı değişiklerin de 3-3’e gelmesinde payı olduğunu düşünüyorum.  Ama Limassol takımının Varşova’yı  deplasmanda yenmesi  grupta Trabzonspor’u  4 puan ile lider bırakması da teselli oldu. Bence Trabzonspor bu gruptan  çıkar!..

İŞTE TÜRK ANASI!

Geçtiğimiz günlerde gazetelerin birinde bir haber vardı..
Okuyunca duygulanmamanın ‘İşte eli öpülesi Türk anası bu’ dememenin mümkün olmadığı bir haberdi..

Adı : Eşe
Soyadı: Eğerci
Yaşı: 70
Yaşadığı yer: Uşak’ın Eşme İlçesi Konak Köyü. Oğlu Mustafa 15 yıl önce Hakkari’nin Yükseova İlçesi’nde teröristlerle girdiği çatışmada şehit düştü.. Devlet baba ona şehitlik tazminatı olarak maaş bağladı.. Gelin şimdi onu dinleyelim:

“Mustafam 15 yıl önce Hakkari Yüksekova'da şehit düştü, devletim  şehitlik tazminatı ödeyerek bana  maaş bağladı. Ödenen paraları bankada biriktirip Çocuk Esirgeme Kurumu ile Mehmetçik Vakfı'na farklı tarihlerde bağış yaptım. Oğlumun şehit olduktan sonra gelen tazminat ve maaşına dokunmadık. İsmini yaşatmak için okul yaptırmaya karar verdik. Bankada yaklaşık 250 bin lira birikmiş. Devletin ödeyeceği şehitlik maşını, bundan sonra da okulun yapımına harcayacağım”

İşte Türk anası bu! Oğlunu şehit vermiş bir anne, şehitlik maaşı ve tazminatına hiç dokunmuyor, biriktirip  tamamını okul yapımı için bağışlıyor. Devlet millet kucaklaşmasının bundan güzel örneği olur mu? Dünyada böyle anaların eşi benzeri var mıdır acaba?