Trabzon Kanuni’nin ilk maçında yazdıklarım geliyor aklıma. Yazının özündeki tema “Zor Dostum Zor” cümlesiyle eşdeğerdi. Keza bugün de aynı cümleleri yazacaktım ancak gerek son vuruşlardaki becerileri olsun gerekse şans faktörü Trabzon Kanuni’nin yanındaydı.
Biraz da Çayelispor’un defansif beceriksizliği de benzine körük oldu. Çünkü, sadece gol atmayı düşünürek sağ ve sol bekleri de ileri çekersen ara toplarda çaresiz kalmak zor olmasa gerek ki atılan tüm goller bu alanlardan gelen paslarla geldi.
Trabzon Kanuni basketboldaki 3’lükteki şans yüzdesini iyi değerlendirdi desem yalan olmaz. Bu şans faktörü ne kadar tutabilir ilerleyen zamanlarda göreceğiz. Bu maçta hızlı ve etkili forvet, çok iyi olan iki stoper, Çayeli defansının hatalarını da görmezsek muazzam bir skor gibi görülebilir. Keza topla oynama istatistiği tutulsaydı en az %70’le oynayan bir Çayeli vardı. Ancak onların da sıkıntısı bir türlü son pası istenilen yere ulaştıramamasıydı. Onunda önüne geçen Kanuni’de maçın yıldızları olan stoper oyuncularıydı.
