Sürmeneli Emine Demir..
Oflu Esma Kazdal..
İki anne iki yürek..
Acıları aynı,isyanları aynı,beklentileri aynı..
Gece-gündüz demeden bekliyorlar,dua edip gözyaşı akıtıyorlar..
Tek bir beklentileri var bu hayattan..
Aynı taraftan bakıyorlar artık yaşama..
Ve avazları çıktığınca bağırıp sesimizi duyan yok mu diye feryat ediyorlar..
“Evlatlarımızı bulun”
“Nerede devlet ?nerede insanlık?”
“Ölüsüne de razıyız dirisine de.Ama ne olur yeter ki bulun.”
Sürmeneli anne Emine Demir 2.5 yaşında kaybettiği Mustafa’sını tam 9 yıldır,Oflu Anne Esma Kazdal’da 7 yaşında kaybettiği Yusuf’unu tam 4 yıldır arıyor..
Mustafa Demir Sürmene’nin Çiftesu köyünde Yusuf’ta Of’un tam merkezinde güpe-gündüz ortadan kayboldu..
Ve bir daha tek bir haber, tek bir ize rastlanamadı..
Tıpkı Türkiye’de evlatları kayıp onlarca anneler gibi bu iki Trabzonlu annemizin bekleyişleri sürüyor..
Kolay değil böyle bir acıya katlanmak..
Anne-baba olanlar beni daha iyi anlayacaktır..
Hangimiz yavrumuzun değil 9 yıl 9 dakika ortadan kaybolmasına dayanabiliriz ki?..
Fransa’da yaşayan Sürmeneli anne Emine Demir’le 9 yıldır haberleşiyoruz..
Her telefon açtığında aklım duruyor..
“Oğlumdan bir haber var mı Ahmet kardeşim diyor”?
9 yıldır ona hayır diyorum..
İnanın rüyalarıma giriyor artık..
Allah hiçbirimizi bu şekilde bir acıyla sınamasın,böyle bir olayla karşılaştırmasın..
Kayıp çocuklar meselesi ne yazık ki ülkemizde gereken önem verilmiyor..
Çoğu dosta kapanmış durumda..
Bu saatten sonra ise eğer yaşıyorlarsa bulunmaları çok zor..
Kayıp çocuk sayısı ise 2008 yılında 4 bin 517,
2009'da 5 bin 81, 2010'da 8 bin 81,
2011 yılında 10 bin 67 oldu.
2008 yılında 44 bin 153, 2009 yılında 61 bin 645, 2010 yılında 76 bin 428, 2011 yılında 88 bin 582 çocuk mağdur olurken, kayıp çocukların 16 bin 289'unu kız çocukları oluşturdu.
Şu anda 11 bin çocuk ülkemizde aranıyor-kayıp..
Olacak şey değil?Nerede bu çocuklar?
Öldüler mi?
Yaşıyorlar mı?
11 bin annenin gözyaşını kim dindirecek?
Kim Sürmeneli ve Oflu anneye evlatlarını teslim edecek?
