Hırsızların..
Soysuzların..
Yüzsüzlerin bilmediği..
Namus davasının iziydi..
Onlar için ekmek yolu..
Namus yoluydu, son durakları bu ocak.
Son vardiyada bu kez..
Nefes yoktu..
Işık yoktu..
Zehir ve ateş doluydu her yan..
İçeride yanan, boğulan onlardı!..
Alın teri yolunda Hakk’a yürümek bu olsa gerekti..
Hepsi madenin birer şehidiydi..
Ateş düştüğü yeri yakıyordu acı haberler geldikçe..
Şehit düşenler arasında kimler vardı!
Bekliyordu analar, babalar, evlatlar amcalar, arkadaşlar!..
Gözleri, anonsla elindeki kağıtla tek tek isimleri duyuran görevlinin ağzının içine bakıyordu..
Acaba aralarında “Eşi, oğlu, amcası, dayısı, arkadaşı’ var mıydı?
Şu fotoğrafa bir bakın..
Koyun kendinizi onların yerine..
İki büklüm olmuşlar.
Bekliyor kara haberi almak için..
Fazla söze gerek var mı?
