Kadrosunu sil baştan yenileyerek ve seneye şampiyonluğa oynayacak bir kadronun temellerini atmak hedefiyle yola çıkan Trabzonspor, ligin ilk 9 haftasında 3 galibiyet, 2 beraberlik ve 4 yenilgi ile 11 puan toplarken, camiasını mutlu edemedi.
Edemedi çünkü  ileri dönük amaçlarınız olsa da, üst düzey bir takımda  bugünü de gözardı edemezsiniz.
En azından deplasmanda kazandığınız Galatasaray maçından sonra sahanızda oynayacağınız ilk maçı kazanmanız gerekir.
Gerekir ki bu size yenilgiler için  opsiyonu tanısın..
Zaman kazandırsın..
Bu yüzden Rizespor  beraberliğinden sonra  bazı şeyler sil baştan oldu..
Yine hevesler kaçtı..
En azından bir dahaki maça kadar..
***
Ben şahsen bu sene için Trabzonspor’dan 5 ila 7.’lik arasında bir sonuç bekliyorum..
Bu takım ikinci oldu diye başarısız sayılıp teknik direktörü Ahmet Suat Özyazıcı büyüğümüzün kovulduğunu iyi bildiğim halde, bu sonucu da şimdilik makul karşılıyorum.
Camianın başını öne eğdirecek, mahcup edecek olmadıktan sonra da her türlü saha sonucuna da ılımlı yaklaşıyorum..
Elbette herkes gibi kızıyorum, söyleniyorum  ama sonuçta belirtilen hedef doğrultusunda sabretmemiz gerektiğine inanıyorum..
***
Benim asıl derdim şu?
Sabrediyoruz, destekliyoruz ama eldeki malzeme sabırla iyi iş çıkaracak esvapta mı?
İlk olarak bu takımdan seneye kaç banko oyuncu sarkar?
Öyle ya, mademki bu sene gelecek sezon kadrosunun temelini atıyoruz, o halde en azından 6-7 oyuncunun ismini sayabilmeliyiz.
Bu yüzden benim başarı ölçütüm de budur..
Eğer bunu gerçekleştirebilirse  Trabzonspor başarılı olmuştur..
Yoksa bu sene boşa harcanmıştır..
İleri dönük hesaplar tutmamıştır..
***
Tabi herkese göre değişir de, ortak akılla düşünürsek biraz irdeleyelim bakalım,  teknik direktör olsak seneye hangi oyuncuları  banko olarak düşünebiliriz.
Kaleci Onur’dan başlayalım..
Buna Durica’yı da ekleyelim..
Hadi yanına çok gönüllü olmasak da  Uğur’u  da ilave edelim..
Yavaş  yavaş canlanmaya başlayan Mehmet Ekici’yi de yazmasak olmaz..
Etti  dört buçuktan beş!
***
İkinci kademede kim var?
Castillo ile Onazi..
Castillo’nun potansiyeli var ancak henüz ABD liginin yumuşak havasından kurtulup kora kor mücadeleye alışamadı.
Ancak umut var.. Üstelik Trabzonspor’da bu tür oyunu rakip kaleye taşıyacak oyuncuya da şiddetle ihtiyaç var..
Mecburen bekleyeceğiz..
İlk maçında Kasımpaşa’ya iki gol atıp sezona  assolist  gibi giren Onazi daha sonraları kafalarda soru işaretleri yarattı.
Ancak yaşı genç ve altyapısı iyi..
Mecburen onu da bekleyeceğiz..
***
Sonra bizim Yusuf var..
Şimdiye kadar çoktan ilk on biri sayarken akla gelen ilk isimlerden biri olmalıydı ancak nedense çok gecikti..
Sanki bu konudaki iddiasını yitirdi!
Birisinin iş işten geçmeden  bu gençle konuşması lazım..
Kimse yoksa gelsin gazeteye dertleşelim biraz.
Çok faydasını göreceği kesin..
En azından şunun cevabını öğrenmek isterim: Yahu evlat, Türkiye’de topla dripling yapıp adam eksilten oyuncu mumla aranırken, bunu en iyi yapanlardan birisi olduğun halde, karşına bir kişi çıktığında  anında  topa basıp yana ya da geri dönmeyi kimden öğrendin?
Ve elbette Yusuf’u da bekleyeceğiz.
***
Yanlış oynamayı sürdüren Okay var.
‘Bir ön libero bunları asla yapmamalı’ denen her şeyi yaparak oynamayı sürdüren Okay’ımız var..
Çok genç ve iyi niyetli. Onun da yanlışlardan arınmasını bekleyeceğiz..
Aytaç bana göre ondan bir adım önde, sezon sonuna kadar ona da bakacağız..
Zeki hırslı, arzulu takım için kendisini paralıyor.
Şu orta yapmayı tam kıvırsa tepkiler azalacak..
Mustafa Akbaş solda şimdilik en iyisi ama uzun vadede durumu nedir, ona da bakacağız..
Jun Suk kiralık onu saymıyorum..
N’Doye belli ki yolcu onu da hesaba katmıyorum..
Ramil’i hiç görmedik  bu yüzden bişe diyemiyorum..
***
Ama şunu açık ve net olarak diyorum; Bana göre bu sezonki Trabzonspor’un asıl  başarısı, bu ikinci etapta saydığım oyunculardan kaçının  gelecek sezon  banko oynayacak hale gelmesiyle  doğru orantılıdır.
Eğer Trabzonspor seneye 3-4 oyuncu almakla  şampiyonluğa oynayabilecek duruma gelmişse,kurmaylar süper başarılı olmuştur..
Bu sezon ister ona yenil, ister buna..
Hiç fark etmez..