Bir yolculuğa başlarken haritanızda varış noktası işaretli değilse, karşınıza çıkan kestirmeleri fark edemezsiniz.
Trabzonspor’un en büyük hatası, sezon başında **şampiyonluk vizyonunu** bir "hedef" olarak değil, bir "ihtimal" olarak masaya koymasıydı.
Yönetim ve teknik heyetin "Biz bu sene şampiyon olacağız" demediği bir ortamda, futbolcuların zor anlarda (Gençlerbirliği ve Alanya maçları gibi) ekstra başarılı olmasını beklemek zordur.
Hedefin geç konulması, takımın ayağına kadar gelen fırsatı bir "lütuf" gibi görmesine neden oldu. Oysa şampiyonluk lütuf değil, bir **irade beyanıdır.
Futbolda "küçük maç" yoktur, sadece "şampiyonluğu belirleyen maçlar" vardır. Gençlerbirliği ve Alanyaspor maçlarında kaybedilen puanlar, sadece 90 dakikalık birer kayıp değil, takımın **özgüvenine** vurulmuş birer darbeydi.
Eğer şampiyonluk bir "ölüm-kalım" meselesi haline getirilseydi, bu maçların son dakikalarında o puanlar verilmezdi.
Yönetimin "gönül alma" odaklı veya içi boş teselli cümleleri, taraftarın yangınını söndürmek yerine, camiadaki **hesap sorma mekanizmasını** köreltti.
Trabzon gibi futbolla yatıp kalkan bir şehirde, sahadaki oyuncunun "bu şehrin morale ne kadar ihtiyacı olduğunu" bilmesi gerekir.
Şehrin heyecanını yansıtamayan, Trabzon’un dinamiklerini bilmeyen yabancı oyuncu grubu için mağlubiyet sadece profesyonel bir kayıptır. Ancak bu şehir için mağlubiyet, ertesi gün fırında ekmek alırken, sokakta yürürken başın öne eğilmesidir.
Trabzonspor'un kendi öz kaynaklarına dönmesi bir nostalji değil, bir **hayatta kalma stratejisidir.** Şehrin öfkesini de sevincini de genetik kodlarında taşıyan oyuncu, o "altın değerindeki puanları" sahada bırakmamak için her şeyini ortaya koyar.
Trabzonspor, sadece puan tablosunda değil; inanma, hedef koyma ve aidiyet tablolarında da sınıfta kaldığı için bu şampiyonluğu kaçırmıştır. Bir şehrin tek mutluluk kaynağı olan bir kulüp, "bir sonraki sene" masalına sığınamayacak kadar büyüktür.
*Hedeflenmeyen başarı, tesadüfen gelmez; gelse de kıymeti bilinmez.*
Yani; ayağına kadar gelmiş olsa bile, inanmazsan, hedef koymazsan ve bunun için herşeyini ortaya koymazsan, şampiyon olamazsın kardeşim.
Yazık değil mi Trabzon’a? Yazık değil mi; ülkenin ve dünyanın her tarafında bulunan bu büyük takımın ve kulübün milyonlarca taraftarlarına?
