Anlı şanlı düğünler olurdu Beşikdüzü’nde. Herkesin gözü gelin ve damadın üzerinde olurdu. Gelin ve ºdamat gıpta ile seyredilirdi. Sıranın kendilerine geleceği o mutlu günü yaşıyormuşçasına bulutların üstünde yüzerlerdi.
Neden sonra bu işin kolay olmayacağını düşünerek gördükleri rüyadan uyanır gibi olurlardı. “Boş heves işte, neylersin” derler. Kıskançlık duyguları  doruklara çıkardı. Hele “takı merasimi” başlı başına bir işkenceydi, iki tane yarımlığı gelinin boynundaki beyaz kurdalaya  takmayı, damat beyin göğsündeki bordo mavi kurdalaya bir yüzlük asmayı, kim istemezki.. Bu bir ilence mi, teselli mi belli değil. 
Beşikdüzü yıllarca hayranlıkla izlenen, güller içinde, saadet şerbeti sunan gelincikler gibiydi komşu ilçeler içinde... Tüm Türkiye, tüm Karadeniz onlar gibi olmak için can atardı. Beşikdüzü, bu hoş kokulu çiçekler diyarı – özellikle gençlik bayramlarında bir cazibe merkezi gibiydi, yıllar yılı. Bir sonraki bayramlar için – şimdiden – sözleşenler olurdu kendi aralarında...
Nazar mı değdi, ne oldu eşsiz ilçeye. Yoksa seçimlerde karavana mı attık yıllarca. Acaba, bizi biz yapan özellikleri, güzellikleri koruyan yöneticileri mi iş başına getiremedik. Bilinmez. Birşeyler oldu bize.
Yumruk yemiş boksör gibi afallaştık mı, ne? Bu da yetmezmiş gibi, yıllar yılı kazanımları da kaybetmeye başladık. İşin acı yanı kaybettiklerimizi önemsemez olduk. Kanla – şanla kazandıklarımızı da görmezlikten geldik. Sanki ölü toprağı serpilmiş üzerimize. Tepkisiz bir toplum olduk kısaca. Tehlikeyi görenleri, bizleri uyarmaya çalışanları da tehlikeli ve ayırımcı insanlar olarak belledik. Çoğu kayıplara ses çıkarmadık. Çıkaranları da şarlatanlıkla suçladık. Bizim kayıplarımızdan nemalanan kişiler türedi etrafımızda...
Beşikdüzü böyle mi olmalıydı?
Eğitim ve kültür ilçesinin eğitimi yerlerde sürünüyor.
Geçen yıl il ikincisi, bu yıl il sekizincisi...
Buna da şükür diyenler var ilçemizde. Aynı soruyu bir kez daha yineliyorum: Ne oldu bize. Nazar mı değdi? Gıpta edilen ilçe böyle mi olmalıydı. Tüm olumsuzluklara karşın, Atatürk Gençliği’nin bayramı kutlu olsun...