İnsanın çok sevdiği , yakını, amca oğlu ve can dostunun  ardından yazması  zor... Ayhan Güner'i kaybedeli tam bir yıl olmuş..
Daha dün gibi ...Zaman ne çabuk geçiyor...

Bir arkadaşı ile hastanede  Check-Up  yaptırması, mide kanseri teşhisi , tedavisi 16 ay...
Ve aramızdan ayrılışı.. Burnumuzun sızısı ve  O'nun acısı hala içimizde..
Bütün akraba ve dostları Ankara İç Cebeci'deki evinde toplandık...İstanbul'dan kardeşim Kemal ve Canan  gelirken Safranbolu'dan kendilerine halamızın oğlu Ali ve eşi Sema katıldılar. Mersin'den Ayhan'ımın annesi H. Nahide yengem ve kardeşi Güzin , Trabzon'dan bir diğer kardeşi Müzeyyen ve amca kızımız Çiğdem..Ankara'daki bir diğer yakınlarımız, Leyla ve Necla Akdoğan kardeşler...

Evde eşi Müzeyyen, oğlu Sedat  ve kızı Sezin...Sedat'ın eşi Nevin ve de gecenin sevimlisi torun Ayhan Efe ...Tüm aile ve katılanlarla hüznü bir arada yaşadık.

Ayhan Güner,Trabzon Lisesi’ni bitirdikten hemen sonra 1973  yılında kısa yoldan meslek hayatına atılmak amacı ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü’nün  Ankara'da açtığı kurslarına yazıldı. Kısa bir süre 6 ay gibi bir kurs dönemi sonrası işe başladı.. Ayhan Güner adı, artık aday memur olarak Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nde ''Haritacı'' olarak Özlük İşlerinde kayıtlardaki yerini aldı.

Ben de o tarihlerde Gazi Üniversitesi, Ankara   İktisadi ve İdari Bilimler Akademisi'nde  Dış Ticaret ve Turizm okuyorum. Aynı zamanda da 2.ligde mücadele eden Toprakspor'da top oynuyorum. Amcamın Ankara'ya gelişi, Ayhan'ı bana emanet edişi ve gözlerindeki mutluluğu bir flim şeriti gibi akıp gidiyor. Her şey çok güzel. Bir de Ankara Tandoğan'daki eski garajlardan  amcamı bir yola koyuşumuz var.. Evet veda zamanı.. Otobüsün hareketi, el sallamalardan  sonra bu hüznü bir paylaşımımız var ki sormayın.

Ankara'da bir aile olmuştuk...Her geçen gün Başkent'in bir köşesini keşfediyorduk. Daha sonraları, kurumunda beraber çalıştığı iş arkadaşı Müzeyyen eşi oldu. Çocukları önce Sedat daha sonra da Sezin ailemize katıldılar. Ben Trabzon'a döndüm, o Ankara temsilciliğimize yaşamı boyunca  devam etti.

Memuriyeti sırasında açık öğretime kaydoldu, 4 yılda bitirdi. Artık kurumda yükselme zamanı...  Ayhan Güner 40 yıla yakın çalıştı. İdari ve Mali İşler Daire Başkanı olarak da çok sevdiği kurumundan emekli oldu. Yaşanacak daha güzel günleri vardı ama, hastalığı bu düşüncelerine saygı duymadı. Telefonda ''Hayri Baba  benim tahlillerimi karıştırmışlar kesin. Ben iyiyim, yakında Trabzon'a geliyorum,  denizi  çok özledim''dedi. Ayhan'ı kaybetmemizin ardından bir yıl  geçmesine karşın  yazı yazmak daha da acı.

Mekanın cennet olsun güzel insan.. Rahat uyu...Seni hiç ama hiç unutmayacağız.