Trabzon denince ilk akla gelen..
Bu kentin geçmişinde yer edinmiş,
Kuşkusuz, geleceğinde de kendisinden söz ettirecek birkaç mahallelerden biridir Arafilboyu.
***
Niyeti karışık olanı göz ucuyla keşfedip gölgesini dahi mahalleye sokmayacak namdaki bıçkın delikanlıları,
Kırmızı-Siyahlı formasıyla Türkiye Amatör Futbol Şampiyonluğunu mahalleye getiren Volkan Canalioğlu kaptanlığındaki Gençlerbirliği isimli futbol takımıyla..
Ülke çapında nam salmakla kalmamış..
Trabzonspor’un fırtına gibi esip değil Türkiye’deki tüm kupaları neredeyse evlerdeki vazoları bile topladığı dönemlerde teknik direktör Ahmet Suat Özyazıcı’ya “ Biz Arafilboy-Faroz taktiğiyle oynuyoruz” dedirtip adını tarihe yazdıracak kadar da namlıdır Arafilboyu..
Sayılmayacak kadar çok yetenekli futbolcu çıkarmıştır.
Trabzonspor,Sebatspor ve daha nice profesyonel takıma alt-yapılık yapmıştır..
Dozer Cemillerin, Ömer Uzun’ların, Bekir Barçın’ların, Kıvırcık Ömer’lerin, Sarı Erdoğan’ların , Temel’lerin , Hikmet’lerin, Fehmi’lerin, Mehmet’lerin Sefer’lerin Macit Aykanatların ve sayamadığımız kadar çok nice yetenekli gencin ayaklarında Arafilboyu’nun daracık sokakların tozu vardır..
Arafilboyu deyip de rahmetli Muhittin Çakar’ı, Halil Melek’i anmamak olur mu?
Birisi A takımı, diğeri genç takımı tek başlarında ayakta tuttular..
Arafilboyu deyipte zikretmemek olur mu Babanoğlu İsmet’i..
Mustafa Taşkın’ı..
Unutmak olur mu;
Taa yıllar öncesinden, sesi kulaklarda yankılanan.. Gençlerbirliği maçlarında “Dolduuur oğlum ceza sahasına Ömer Uzun’un kafasına” diye Avni Aker’i çınlatan Pepe Mehmet’i.. Betonlaşan kent mahallenin çapını taş yığını altında yok etse de, Trabzon’a nam salan efsane isimler birer birer rahmetli olup kalanlar da yaşlanıp kabuklarına çekilseler de.. Yani eski halinden eser kalmasa da... Arafilboyu ayrıcalıklı konumunu sürdürmeye devam edecektir. Ölenlere rahmet, kalanlara selam olsun..