Duymayan yoktur sanırım bu kötü, hırsızlığı teşvik eden atasözünü: “Devlet malı deniz, yemeyen keriz(domuz).” Yine çok ünlü bir atasözümüz daha vardır ünlenmiş olarak(!) kıvanç duyulacak: “Bal tutan parmağını yalar.” Birincisinde çalmayanı, devletin, milletin parasını, malını yemeyeni resmen aşağılıyor; ikincisinde de ballı-börekli işlerde çalışanın mutlaka parmağına yapışır, sızar, bulaşır, “hapur hupur, şapur şupur yala(r)yacaksın” diyor.
“Atalarımız” diye övünmekten gurur duyulan Osmanlı’da “denizden keriz olmamak için damlalar aşıranlar, yağlı, ballı, börekli, çörekli parmaklarını yalayanlardan ötürü pek çok isyanlar olmuştur, pek çok halk hareketleri… Tümü de kanlı bir şekilde bastırılmış, haklarında “öldürülmeleri, eşleri ve çocukları ganimet olarak alınmaları vaciptir” gibi insanlık dışı fetvalar da verilmiştir. 105 yıl süren Celali İsyanlarından söz etmeyeceğim. Tarihe “Lale Devrini sonlandıran” isyan olarak geçen “Patrona Halil” isyanından söz edeceğim:
Tarihler, “28 Eylül 1730 tarihinde başlayan ve Lale Devri’ni sona erdiren bir halk ve yeniçeri başkaldırısıdır” diye yazıyor. / Yine tarihler yazıyor, torba değil ki ağzını büzüp susturasın, ya da tutuklayıp gazeteciler gibi içeri tıkasın: “Kötü mali politikalar, devletin artan harcamaları, halkın omuzuna binen ağır vergiler, yüksek enflasyon; saray erkinin ve devlet yöneticilerinin lüks, eğlencesi, zevk içerisinde savurgan bir hayat yaşaması, halkın ve esnafın kinini ve nefretini üzerine çekmişti.”
Damat İbrahim Paşa’nın ülkenin içinde ve dışında uyguladığı yanlış politikalar askerin huzursuzluğuna ve bürokrasiye duyulan güvensizliğin büyümesine neden oldu. / Maaşlar zamanında ödenmedi, piyasa durgunlaştı, yönetime karşı büyük bir hoşnutsuzluk duyuldu.
Yine tarihler yazıyor, “yanına topladığı ayaktakımı-baldırı çıplaklar ile bu düzene isyan eden Patrona Halil, Muslu Beşe ve Emir Ali, halkı ve esnafı organize etmişlerdir. / Damat İbrahim Paşa idam edilmiş, III. Ahmet tahttan indirilmiş, I. Mahmut tahta çıkarılmıştır. I. Mahmut’un padişahlığından kısa bir süre sonra 25 Kasım 1730’da Topkapı Sarayı Sünnet Odası’nda kurulan bir ‘tuzak toplantı’ sonucu Patrona Halil ve diğer elebaşları katledilmişlerdir.”
Arnavut Halil, Patrona gemisinde leventlik yaparken “Patrona Halil” olmuştur.
Damat İbrahim Paşa’nın serveti 9(dokuz) milyon küsur akçedir. “Bu miktar, Lale Devri gibi ihtişamlı bir dönemin baş mimarı ve 12 yılı aşkın süre sadrazamlık yapmış bir devlet adamı için, Merzifonlu Kara Mustafa Paşa (225 milyon akçe) veya Kara İbrahim Paşa (172 milyon akçe) gibi diğer ünlü Osmanlı sadrazamlarının el konulan servetlerine kıyasla oldukça düşük seviyededir.” Yani onlara göre çok daha az “kerizlik-domuzluk” yapmıştır.
Atalarımız “kerizlik” yapmamış, “yemiş”; “bal tutan parmaklarını” yalamıştır. Bakıyorum da “Türkiye Yüzyılında torunlar, asrın soygunu ile atalarının izinde gitmiş”, “boynuz büyüyüp kulağı geçmiş”, milyonlarla yetinmeyenler, milyarı götürmüş. İmanla yüzlerini öyle kaplamışlar ki, “şeytanlıklarıyla her kesi inandırmışlar.
Hukuk yok, anayasa yok, yasa yok, adalet yok, ama şeytanlık var: Ne diyorlar, “şeytana uyup yanlış yapmışlar.” Günde beş vakit, her namaz sonra “şeytanın şerrinden sana sığınırım” diye dua eden bu zevat, şeytana uyuyorsa, şeytanla işbirliği yapıyorsa ve hala bunları şeytan aldatıp kandırıyorsa, bunların ne dinlerine, ne imanlarına, ne ahlaklarına, ne namuslarına ne de vicdanlarına inanılır. Kişiliklerine, karakterlerine, verdikleri sözlere asla ve kata inanılmaz ve güvenilmez. Bunlar tamamen şeytanlaşmış insanlardır. Lağımlarda iş gören farelerin pisliği bulaşmıştır onlara ve o farelerden farksızdırlar. Lağım patladı ve ortalığa saçıldılar. İktidarın her kademesinde görev almışlar, partiyi ele geçirmişler, başkan yardımcısı, vekil olmuşlar, bürokrat olmuşlar, kullandığımız parada bile imzaları var. Tevekkeli değil paranın bir türlü değer kazanmayışı. Üzerinde lağım faresinin imzası bulunan bir para nasıl değer kazanır?
Paradoksa bakar mısınız? Çalan, soyan, vurgunu yapan tutuklanmıyor, bunu haber olarak yapmayan, kanıtı yeterli görmediği için yazmayan gazeteci tutuklanıyor. Tıpkı “MİT Tırları” diye tarihe geçen ve bunu yazan gazeteciyi-şimdi yurt dışında-tutuklatan haber, iki gün önce Hollanda TV’de ayrıntılarıyla açıklanmıştı. Bu gazeteci Türkiye’ye geldiği an tutuklanacak. Şimdi de yan etkileriyle birlikte 170 milyar dolar gibi korkunç bir “zarar ve değer kaybı” yaratan “fon bataklığı”, derin bir lağım çukuruna dönüştü. İçine düşenler, pisliğe bulaşanlar partiyi ve toplumu çürütenler bakalım hukuk karşısında hesap verecekler mi? “Ankara’yı parsel parsel satan” İ. Melih Gökçek dışarda olduğuna göre... Muhalif belediye başkanları, dedikodularla, duyum, iftira ve gizli tanıklarla suç icat edilerek içeri atılırken, kendilerinden olan “yüzlerce fon soyguncusu”, isim listeleri önlerinde dururken, saadet zincirinin en zayıf halkası Fatma Betül Sayan feda edildi. Diğerleri bırakınız gözaltı-tutuklama-mallarına tedbir koymayı, büyük bir soygun yapmalarına karşın adları bile açıklanmıyor. (Sustular: “Ucu kime dokunursa dokunsun” demiyorlar daha.) Demek ki, diyenlere de dokunuyor ucu.
Ne güzel “şeytanları” var, bir yerden aldatıp kandırarak ya tırlar dolusu para getiriyorlar ya da otel odalarında çok hoş kadınlarla buluşturuyorlar. Böyle şeytanları olmadı hiç kimsenin onlardan başka. Bir dost diyor ki, “arkadaş ben bu güzel şeytanı arıyorum. Bulursam beni kandırmasını ve tırlar dolusu değil ama borçsuz yaşayacağım kadar para kazandırmasını isteyeceğim ondan Alaattin’in Lambasından çıkan devden istediği gibi.”
Böyle güzel şeytanları bize bırakırlar mı?
Sevgiyle, esenlikle kalınız…
TURAN BAHADIR [email protected]
