Bir milletin hafızası taş binalarla, harabelerle ya da fresklerle değil; dilden dile aktarılan destanlarla, beşik başında fısıldanan ninnilerle ve toprağa vurulan kültür mührüyle yaşar. Türk kültür coğrafyasının kutup yıldızı Dede Korkut, yalnızca geçmişin tozlu sayfalarında kalmış efsanevi bir bilge değildir; Maçka’nın yaylalarından Bayburt’un vadilerine, Tonya’nın yamaçlarından Karadeniz’in hırçın sularına kadar bu toprakların mayası, nefesi ve öz sesidir. Dedem Korkut’un gelip “soy soyladığı, boy boyladığı”, dört büyük destanının bizzat yaşandığı bu kadim havzada Kültür ve Turizm Bakanlığı eliyle düzenlenecek bir kültür şölenine “Sümela Kültür Yolu Festivali” adını layık görmek, en hafif tabirle tarihî ve kültürel bir idrak tutulmasıdır.
Kültür, bir coğrafyanın yalnızca dışarıdan gelen gözler için vitrine çıkarılması değil; o coğrafyayı vatan kılan ruhun idrak edilmesidir.
Sümela Manastırı, elbette dönemsel bir tarihî eser, turistik bir uğrak yeri veya bir kültür varlığı olarak muhafaza edilebilir. Ancak hiçbir taş yapı, bir milletin varlık bilincinden ve kurucu atalarından daha kıymetli bir kültürel referans noktası olamaz.
Trabzon’un ve Doğu Karadeniz’in kimliği, manastır duvarlarının fısıltılarında değil; asırlardır nesilden nesle aktarılan Korkut Ata anlatılarında, alp-erenlerin destanlarında ve Türk’ün ad verme, toy kurma, vatan tutma iradesinde gizlidir. Kendi atası, kendi dili ve kendi destanı dururken bir kültür festivalini sırf turizm kazanımı ve tek taraflı bir güzelleme refleksiyle yabancı bir mirasın gölgesine hapsetmek, kültürel egemenliğin özünü zedeler.
Sayın Kültür Bakanı’nın ve bakanlık bürokrasisinin görevi, küresel beğenilere ya da konjonktürel yaklaşımlara göre kendi köklerini ikincil plana itmek değildir. Kendi yurdunda kendi atasına yabancılaşan, binlerce yıllık kahramanlık mirasını bir kenara itip vitrinini başkalarının simgeleriyle süslemeye çalışan anlayışlar, tarihin hiçbir döneminde saygın bir kültürel derinlik inşa edememiştir. Trabzon’da on gün boyunca icra edilmesi öngörülem faaliyetlerin çatısı; bu dağlarda adı yankılanan Tepegöz’ün, Salur Kazan’ın, Bamsı Beyrek’in ve o destanları bize emanet eden Dede Korkut’un adı olmalıdır.
Bu topraklarda bir festival düzenlenecekse ve bu festival milletin öz cevherini yansıtacaksa, o organizasyonun adı pazarlığa kapalı bir vakarla *“Trabzon Dedem Korkut Kültür Yolu Festivali”* olmalıdır. Tarihine, diline ve atasına hürmet göstermeyenler yarının hafızasında iz bırakamaz. Yanlıştan dönmek erdemdir;
Henüz öngörü seviyesinde olsa bile; Kültür Bakanlığı’nı bu vahim isimlendirme hatasından derhal vazgeçmeye ve Karadeniz’in hür yaylalarını Dedem Korkut’un kutlu sedasıyla buluşturmaya davet ediyoruz.